Het is wel een mooi doel, proberen om je woonomgeving te verbeteren. Dat ga ik dus doen. Ik ben er al eerder mee begonnen, maar het is wel goed het zo te formuleren, dan ben ik er actiever mee bezig.
Sinds een half jaartje zit ik in een burgerwerkgroepje van de gemeente. Daarbij kijken we naar de dienstverlening en geven we aan hoe die verbeterd kan worden. Echt iets voor mij! Ik kan lekker miepen over van alles en ze zijn er nog blij mee ook!
Afgelopen maandag was ik op een voorlichtingsavond van de gemeente. Over de beslissing die genomen gaat worden zal ik het niet hebben, maar de manier waarop het werd verteld, niet echt handig. Zacht uitgedrukt. Daarom heb ik de vrijheid genomen mijn 'contactpersoon' bij de gemeente een flink verhaal te sturen over hoe ik het ervaren heb. En ik geloof dat ze er nog blij mee was ook, mooi he?
Vanavond was er weer zo'n avond. Het ging nu heel anders, beslissingen waar ik het zelf niet mee eens ben, maar de manier van communiceren was gedeeltelijk anders en beter. Dat ga ik morgen naar de gemeente mailen. Nu eerst naar bed. Slapen is ook goed (kan ik nog wel een doel van maken, lig vaak te laat in bed).
woensdag 31 maart 2010
zondag 21 maart 2010
Zucht, hijg, strompel, uitwring
33.05 is niet binnen het half uur he?
Ik loop wel vaker, maar dat weet ik nooit hoever. Nu dus wat uitgerekend en het eindresultaat is dat ik 5 km heb gelopen door wind, regen, boze ganzen en zonder zicht (natte bril), maar ik kan mezelf nu wel uitwringen. En er hoeft maar ruim 3 minuten vanaf. Moet te doen zijn.
Nu douchen...
Ik loop wel vaker, maar dat weet ik nooit hoever. Nu dus wat uitgerekend en het eindresultaat is dat ik 5 km heb gelopen door wind, regen, boze ganzen en zonder zicht (natte bril), maar ik kan mezelf nu wel uitwringen. En er hoeft maar ruim 3 minuten vanaf. Moet te doen zijn.
Nu douchen...
dinsdag 16 maart 2010
Doel behaald: rechtshandig haken
Natuurlijk is het niet bepaald objectief, maar ik vind dat mijn project best ok is geworden. Het is herkenbaar als etui en kan zo gebruikt worden. Ik heb verschillende soorten steken gebruikt en de lapjes aan elkaar vastgemaakt. Het haken bevalt me goed, dus ik ga er zeker verder mee. Misschien lees je hier meer, anders hoor je er vast op een andere plek wat over.
Het bewijs:
Het bewijs:
dinsdag 9 maart 2010
Doel behaald: bloeddonor worden?
Voor degenen die geen donor zijn, zal ik kort vertellen hoe mijn afspraak vandaag is gegaan.
Het begon met wachten bij de balie. Niet zo vreemd. De mevrouw achter de balie ging zichzelf voorstellen toen ze zag dat ik nieuw was. Aardig hoor, maar ik was niet van plan de naam van de receptioniste te onthouden. Ik kreeg weer 2 A4tjes met vragen, voor een groot deel dezelfde die ik al had beantwoord op internet en aan de telefoon. Maar goed, het is mijn werk om vaak te herhalen, dus ik vul het nog wel eens in.
Met dat lijstje mocht ik naar de arts. Een grote, brede meneer die heel netjes eerst het bloed van de vorige patiënt verwijderde voordat ik aan de beurt was. Een paar dingen op het lijstje noteerde hij met code op de achterkant en hij zocht keurig op welke vragen bij die codes (stonden op de voorkant ook) hoorden. Ging over een medische ingreep en mijn medicijnen. Dat was beide geen probleem.
Verder kreeg ik een prik in mijn vinger (detail: anderhalf uur later kwam er nog bloed uit) om het ijzer gehalte te bepalen. Dat was 8nogwat. Schijnt goed te zijn. Daarna mijn bloeddruk. 140/80 (?) Ook goed in ieder geval.
Ik mocht mee voor een proefbuisje bloed. In de bloedprikhal was een grote cirkel van ligstoelen waar, als in een fabriek-met-lopende-band, geprikt werd. Het zag er wel vredig uit, kopje koffie erbij en doneren maar. Ik zag mezelf daar al liggen.
Er kwam een verpleegster met stickers (je krijgt een persoonlijk streepjescode stickervel). Ze zou een paar kleine proefbuisjes afnemen en daarna kreeg ik binnen twee weken en echte oproep thuis, voor een hele donatie. De verpleegster klopte wat op mijn aders, toen aan de andere kant, en weer terug. Band om mijn arm, nog eens kloppen. Vragen of er vaker bloed is geprikt.
Een jaar of drie geleden inderdaad. Dat ging in 1 keer goed bij de 2e verpleegkundige die kwam kijken. Bloedbankverpleegkundige twee kwam erbij, ook voelen en kloppen. Conclusie: mijn vaten zitten te diep. Ik heb ze wel (lijkt me dan), maar ze kunnen er niet bij.
Vandaag zou het wel gaan, omdat het ging om kleine buisjes, maar een echte donatie gaat met een grotere naald. Dat gaat dus niet.
Daar lag ik dan. Dat was mijn carrière als bloeddonor. Wordt niet vervolgd.
Het begon met wachten bij de balie. Niet zo vreemd. De mevrouw achter de balie ging zichzelf voorstellen toen ze zag dat ik nieuw was. Aardig hoor, maar ik was niet van plan de naam van de receptioniste te onthouden. Ik kreeg weer 2 A4tjes met vragen, voor een groot deel dezelfde die ik al had beantwoord op internet en aan de telefoon. Maar goed, het is mijn werk om vaak te herhalen, dus ik vul het nog wel eens in.
Met dat lijstje mocht ik naar de arts. Een grote, brede meneer die heel netjes eerst het bloed van de vorige patiënt verwijderde voordat ik aan de beurt was. Een paar dingen op het lijstje noteerde hij met code op de achterkant en hij zocht keurig op welke vragen bij die codes (stonden op de voorkant ook) hoorden. Ging over een medische ingreep en mijn medicijnen. Dat was beide geen probleem.
Verder kreeg ik een prik in mijn vinger (detail: anderhalf uur later kwam er nog bloed uit) om het ijzer gehalte te bepalen. Dat was 8nogwat. Schijnt goed te zijn. Daarna mijn bloeddruk. 140/80 (?) Ook goed in ieder geval.
Ik mocht mee voor een proefbuisje bloed. In de bloedprikhal was een grote cirkel van ligstoelen waar, als in een fabriek-met-lopende-band, geprikt werd. Het zag er wel vredig uit, kopje koffie erbij en doneren maar. Ik zag mezelf daar al liggen.
Er kwam een verpleegster met stickers (je krijgt een persoonlijk streepjescode stickervel). Ze zou een paar kleine proefbuisjes afnemen en daarna kreeg ik binnen twee weken en echte oproep thuis, voor een hele donatie. De verpleegster klopte wat op mijn aders, toen aan de andere kant, en weer terug. Band om mijn arm, nog eens kloppen. Vragen of er vaker bloed is geprikt.
Een jaar of drie geleden inderdaad. Dat ging in 1 keer goed bij de 2e verpleegkundige die kwam kijken. Bloedbankverpleegkundige twee kwam erbij, ook voelen en kloppen. Conclusie: mijn vaten zitten te diep. Ik heb ze wel (lijkt me dan), maar ze kunnen er niet bij.
Vandaag zou het wel gaan, omdat het ging om kleine buisjes, maar een echte donatie gaat met een grotere naald. Dat gaat dus niet.
Daar lag ik dan. Dat was mijn carrière als bloeddonor. Wordt niet vervolgd.
maandag 8 maart 2010
Een half stokje is geen stokje, veel stokjes is een rondje
Rara, wat bedoel ik daarmee? Ervaren haaksters snappen het vast. Ik heb weer wat vorderingen gemaakt. Gisteravond heb ik mezelf het halve stokje en het hele stokje geleerd. Het hele stokje heb ik flink zitten oefenen en ik kan nu een rondje maken:


Verder ben ik gisteren in de keuken bezig geweest. Officieel is het een cake, maar ik vind dat het best voor taart door kan gaan, nog maar 9! Of eigenlijk 9,5, want de helft van deze is door mijn dochter gemaakt. Valt het op dat ze graag meehelpt in de keuken?

Morgen een gesprek met een arts om bloeddonor te worden!


Verder ben ik gisteren in de keuken bezig geweest. Officieel is het een cake, maar ik vind dat het best voor taart door kan gaan, nog maar 9! Of eigenlijk 9,5, want de helft van deze is door mijn dochter gemaakt. Valt het op dat ze graag meehelpt in de keuken?

Morgen een gesprek met een arts om bloeddonor te worden!
zondag 7 maart 2010
Whahoe, ik kan (een beetje!) haken

Ok, ok, ik geef het toe. Verder dan losse, vaste en halve vaste kom ik niet. Maar... ik ben al wel een eindje op weg met de etui die ik aan het maken ben. Nu nog leren rondjes te maken en dan nog een paar uurtjes aan de slag en het kan in elkaar. En een rits kopen, ook wel handig. Het is zeker niet perfect, maar voor een linkshandig persoon die met rechts haakt, vind ik het best toonbaar.
Doel behaald: administratie 2009 en 2010
Joepie! Voor mij eindigt de administratie van een jaar met de belastingaangifte. Vorig jaar was dat erg lastig, toen moest ik het kopen van een huis meerekenen. Gelukkig heeft de hypotheekadviseur toen meegekeken. Over 2009 heb ik het weer zelf ingevuld. Eerder kon niet, want ik had nog geen jaaropgaaf van mijn nieuwe werkgever. Het inloggen op het salarissysteem werkt nog steeds niet, maar iemand van hrm heeft mij de jaaropgaaf gemaild. Zo kon ik het toch afronden.
Fijn gevoel zo, iets dat klaar is.
Fijn gevoel zo, iets dat klaar is.
maandag 1 maart 2010
Kun je haken, haak dan mee!
Als kind kon ik een beetje haken, niks ingewikkeld, maar ik vond het wel leuk om te doen. Omdat het goed is soms wat nieuws te leren, besloot ik hier weer mee aan de slag te gaan. Op internet, vooral op youtube staan handige filmpjes. Het lastige vind ik alleen dat verreweg de meeste filmpjes zijn gemaakt voor rechtshandige haaksters. En ik ben links. Nu kan ik natuurlijk alles omdraaien, maar praktisch is dat niet met mijn niet zo'n goede oog-handcoordinatie.
De oplossing: leren haken met rechts, helemaal nieuw. Met dank aan het boek 'The Happy Hooker' heb ik nu de eerste steken onder de knie. De losse, de vaste en de halve vaste. Mooi minderen kan ik dankzij Marianne. Lelijk minderen nog niet, maar dat hoef ik dan ook niet te leren.
Behalve vanuit een boek heb ik ook de kunst afgekeken tijdens een haakmeeting van allemaal haakverslaafden. Gezellig en ik heb veel geleerd een ook wat verschillende soorten draad gevoeld.
Wat bewijsmateriaal, zodat je kunt zien dat ik echt bezig ben:
De oplossing: leren haken met rechts, helemaal nieuw. Met dank aan het boek 'The Happy Hooker' heb ik nu de eerste steken onder de knie. De losse, de vaste en de halve vaste. Mooi minderen kan ik dankzij Marianne. Lelijk minderen nog niet, maar dat hoef ik dan ook niet te leren.
Behalve vanuit een boek heb ik ook de kunst afgekeken tijdens een haakmeeting van allemaal haakverslaafden. Gezellig en ik heb veel geleerd een ook wat verschillende soorten draad gevoeld.
Wat bewijsmateriaal, zodat je kunt zien dat ik echt bezig ben:
Ordenen is het halve werk
Sinds twee jaar houd ik de administratie bij ons thuis bij. Behoorlijk nauwkeurig, al zeg ik het zelf. Alles wat wordt uitgegeven (behalve ons 'zakgeld', dat is vrij te besteden) houd ik bij. Per maand kan ik dus terugzoeken hoeveel we hebben besteed aan bijvoorbeeld voeding of de huisdieren.
Een jaar eindigt voor mij bij de jaarlijkse belastingaangifte. Omdat we daarin vorig jaar de aankoop van ons huis mee moesten nemen, heb ik dat toen samen gedaan met de hypotheek adviseur. Op zich is het niet heel moeilijk, dus dit jaar wil ik het zelf doen (over 2009 dus). Daarvoor vind ik het nodig dat alles vanuit 2009 verwerkt is in excel. Dat is inmiddels gebeurd. Het enige wat ik mis om de aangifte te kunnen doen is de loonstrook van mijn tweede baan die ik had in 2009. Het schijnt erg moeilijk te zijn om mij de goede inloggegeevens te sturen, zodat ik op kan zoeken welke bedragen overal bij horen. Inmiddels ben ik bezig met poging twee om de goede informatie te krijgen. Wordt vervolgd dus, maar ik wilde vast laten weten dat ik zeker bezig ben met dit doel.
Een ander doel was het opbergen van de tekeningen en certificaten e.d. van Anna. Vorige week heb ik hier vier mooie mappen voor gekocht bij de hema. Vooral met roze natuurlijk. In elke map zitten 20 insteekhoesjes waar ik alles keurig in op kan bergen. Alles van de afgelopen 3,5 jaar zit er nu in. Doel behaald dus.
Een jaar eindigt voor mij bij de jaarlijkse belastingaangifte. Omdat we daarin vorig jaar de aankoop van ons huis mee moesten nemen, heb ik dat toen samen gedaan met de hypotheek adviseur. Op zich is het niet heel moeilijk, dus dit jaar wil ik het zelf doen (over 2009 dus). Daarvoor vind ik het nodig dat alles vanuit 2009 verwerkt is in excel. Dat is inmiddels gebeurd. Het enige wat ik mis om de aangifte te kunnen doen is de loonstrook van mijn tweede baan die ik had in 2009. Het schijnt erg moeilijk te zijn om mij de goede inloggegeevens te sturen, zodat ik op kan zoeken welke bedragen overal bij horen. Inmiddels ben ik bezig met poging twee om de goede informatie te krijgen. Wordt vervolgd dus, maar ik wilde vast laten weten dat ik zeker bezig ben met dit doel.
Een ander doel was het opbergen van de tekeningen en certificaten e.d. van Anna. Vorige week heb ik hier vier mooie mappen voor gekocht bij de hema. Vooral met roze natuurlijk. In elke map zitten 20 insteekhoesjes waar ik alles keurig in op kan bergen. Alles van de afgelopen 3,5 jaar zit er nu in. Doel behaald dus.
Abonneren op:
Posts (Atom)