Doel behaald: lamp om te haken

We hebben een lamp! Zilverkleurig met een kringel aan de bovenkant. Een schemerlamp voor licht in de halve kamer en een spotje voor het lezen en haken.

Erg handig, kan ik 's avonds ook wat doen.

Films: Resident Evil en Saw 3D

Resident Evil

In een geheime complex ontsnapt een virus, waardoor alle onderzoekers veranderen in zombies. De overheid stuurt een elite-team naar de plek om het virus in bedwang te houden, en te zorgen dat het niet ook de rest van de wereld besmet.

Deze samenvatting had ik niet gezien voordat ik de film bekeek. Dan had ik misschien niet gekeken. Of juist wel, voor mijn lijstje. Het was dus een zombiefilm, veel zombies, die waren niet uit te schakelen en natuurlijk een grote heldin. Mijn voorstelling van de overlevers klopte bijna, het heeft toch wel iets vertrouwds, dat soort films.

Saw 3D

Het gevecht tussen detective Hoffman en Jill Tuck duurt voort. Ondertussen ontmoeten een aantal overlevenden van de spelletjes van Jigsaw, waaronder Dr. Lawrence Gordon, elkaar bij een sessie van Bobby Dagen, die beweert zelf ook een overlevende van Jigsaw te zijn. Maar dan wordt Bobby ontvoerd en zal hij een serie tests moeten afleggen om zijn vrienden en uiteindelijk zijn vrouw te redden.

Ok, ik moet toegeven, deze film heb ik niet helemaal gekeken. Daarvoor was hij te smerig. De eerdere Saw films waren ook smerig, maar in het begin ging het verhaal nog ergens over; jezelf overwinnen. Nu ging het meer over zoveel mogelijk traps/vallen in een film proppen. Vol onlogica, en vooral zonder kans op overleven. Dat maakt het wat minder, maar goed, ik heb de film gekeken, dus weer een stukje doel behaald.

Tot nu toe gekeken:
Die Hard, Premotion, Saw 3D, Resident Evil, X-men

Geen goede voornemens..

... want als ik op 31 december eindelijk weer eens blog telt dat niet toch?

Lang geleden, het is een drukke en hectische tijd geweest me zieken thuis en onzekerheid over mijn werk. Nu weer in wat rustiger vaarwater, dus ook weer tijd voor het bijwerken van een blog.

Medicijnen
Iets waar ik nu veel mee bezig ben, is proberen hoe het zonder medicijnen gaat. De eerste stap van het opbouwen is best goed gegaan. Ik merkte dat ik minder neem, maar het is goed te doen. De tweede stap is nu 5 weken geleden, die valt een stuk zwaarder. Voor even gaat het wel, maar niet voor jaren, of zelfs maar maanden. Het is doel is dus nog in bewerking. Het kan zijn dat ik niet zonder blijk te kunnen. Dat is heel jammer, maar dan is wel mijn doel behaald.

Schoonheidsspecialiste
Dit doel gaat goed. De truc is het maken van een nieuwe afspraak als ik er ben. Ik ga nu naar iemand vlakbij huis, dus het kan mooi tijdens schooltijd.

Brandmelders
Nog een setje aparte batterijen en ook de laatste hangt.

Giraffes en origami
Mijn oorspronkelijke doel was het maken van giraffes voor het 5 miljoen giraffen project. Dit project is inmiddels al voltooid, dus dat heeft weinig zin maar. Daarom heb ik er iets anders, creatiefs, van gemaakt. Met dank aan Jolanda. Op de basisschool konden we leren origami'en, dat vond ik erg leuk. Sinds die tijd heb ik dat eigenlijk niet meer gedaan, al liggen er wat boekjes voor beginners op zolder. Deze heb ik allemaal al eens gemaakt, dus ik moet natuurlijk wel op zoek naar iets moeilijkers.

Documentaires: dementie en locked in syndroom

Weer twee documentaires erbij voor mijn lijstje.
De eerste, Man, gaat over de moeder van Adelheid Roosen. Zij heeft dementie. Het is van heel dichtbij gefilmd. Veel intieme momenten. Van een andere kant dan je dementie normaal gesproken gefilmd ziet. Het lijkt nu mooier, vrediger. In mijn werk kom ik veel mensen met dementie tegen en die maakt wel dat ik er anders naar kijk. Zeker zinvol geweest dus om te kijken.


http://www.hollanddoc.nl/kijk-luister/documentaire/m/holland-doc--mam.html

De tweede gaat ook over een aandoening: M'n ogen zeggen alles - locked in syndroom. Het gaat over een man die 10 jaar daarvoor een herseninfarct heeft gehad. Sindsdien kan hij niets meer bewegen, behalve zijn ogen. Toch heeft hij een boek geschreven over zijn ervaringen. Bizar om dat te zien. Hij voelt wel alles, hoort, ziet, maar kan praktisch niets. Hij heeft een zoon van drie jaar, waar hij dus niet voor kan zorgen, maar die wel echt bij hem hoort.
Een heel andere aandoening, iets dat ik nooit zelf tegen ben gekomen, maar ook interessant om zo wat over te zien.

Documentaires: over Margraten en de Most hated family

Heftig om te zien: een documentaire over het ontstaan van de begraafplaats in Magraten. Burgers en soldaten vertellen hoe de graven werden gemaakt. En nog heftiger: dat de graven weer werden geopend om slachtoffers te identificeren en te herbegraven. Dat maakt indruk, van die oude, stoere, geharde mannen, die tranen in hun ogen hebben.

Dan iets dat totaal anders was, maar zeker net zo heftig. Over een familie in Amerika, met een bizarre godsdienst. Louis Theroux heeft een paar weken bij ze gewoond. Hij is een goede documentaire maker en hij komt op zo'n aparte plekken. Dit was er zeker eentje van. Het belangrijkste van het geloof lijkt wel dat homo's fout zijn. En iedereen op de wereld behalve zij. Iedereen gaat naar de hel, er zijn tientallen redenen om naar de hel te gaan.
Voor als je je ook wilt verbazen: http://documentaryheaven.com/louis-theroux-most-hated-family-in-america/#

Naar de sauna: Houten

Een sauna in de buurt, dat is natuurlijk makkelijk als doel. En het uittesten van deze sauna is erg goed bevallen. En ik was niet de enige. Sylvia ging met me mee en ook zij was enthousiast. Erg leuk vond ik de sauna met uitzicht. Je beste dan ineens weer dan je op een industrieterrein zit. :D En dan kijk je naar boven, dan zie je de lucht. En je bent in de warmte, heerlijk!
De opgieting was ook een succes, heel druk, niet heel heet, maar zeker voor herhaling vastbaar.

Maar het beste: de kok!

Film: die hard

Bruce Willis. In de 6th sense vond ik hem best oke. Dus nu iets totaal anders. Zonder deze doelen had ik de film nooit gekeken. Maar nu dus wel. Het viel me best mee, eerlijk gezegd. Het verhaal vond ik niet boeiend, de afloop niet verrassend, maar de special effects waren leuk om naar te kijken. Dus best te doen voor een avond zonder andere plannen.

Film: X-men

Toegegeven, er zijn weinig andere films die beginnen met de X. Dus er was ook maar weinig keus. Maar... ik hem hem afgekeken. Meneren die in brand vliegen, mevrouwen die verdwijnen, andere meneren die hun armen uitrekken. En een heleboel gevechten natuurlijk, veel meer kan ik er niet over navertellen, maar ik heb weer een letter af!

Tussendoel: extra album

Misschien was ik te optimistisch bij het samenstellen van mijn doelenlijstje. Daarin staat namelijk dat ik een fotoalbum ga maken van de tweede helft van het 3e jaar van mijn dochter. Detail is echter dat er geen album is van de eerste helft van dat jaar. En het is wel praktisch dat ook te maken. Dat album is nu bijna af gelukkig. Het beslaat meer maanden dan de tweede helft van het jaar, dus hopelijk is dat album sneller klaar. We zullen zien...

Wat is goed?

Goede doelen zijn subjectief natuurlijk, maar dit vond ik wel leuk. Er worden lappen oude stof, gordijnen e.d. ingezameld om te worden omgebouwd tot tas. Deze tassen worden verkocht. Leuk om mee te doen, maar naaien is niet mijn sterkste punt. Haken gaat rechttoerechtaan wel redelijk, maar een stuk van 90 x 40 cm is best groot. Dus bij een haakclubje voorgesteld om gezamenlijk iets te maken en dat is opgepakt.

Met z'n negenen maken we nu dus allemaal een klein stukje van de lap.
Mijn gedeelte:


Onze centrale kleur? Je mag drie keer raden!

Film: Premontion

De eerste film van de 26, met de letter P dus.

Een beschrijving:
Linda is een gelukkige huisvrouw met twee prachtige dochters en een lieve man. Als er op een ochtend een agent op de stoep staat die vertelt dat haar man Jim is omgekomen bij een ernstig auto-ongeluk, stort haar wereld compleet in. Tot Jim de volgende morgen gewoon onder de douche staat om naar zijn werk te gaan. Heeft ze een kijkje in de toekomst gekregen of was het een levensechte nachtmerrie? En als ze een vooruitziende blik had, kan ze dan nog iets doen om het ongeluk te voorkomen?

Een film waarbij je met Linda mee wordt heen-en-weer geschud tussen heden-verleden-toekomst waarbij je zelf ook niet weet wat er nu wel waar is en of het is gebeurd in het verleden of in de toekomst gaat gebeuren. Het plot is op zich logisch en verklaart de rest van de film goed. De laatste scène is alleen te verschrikkelijk-hoe-zullen-we-het-ineens-toch-blij-en-gelukkig-maken erg. Die had ervan af gemogen. Dus.

Nieuwe doelen

Zoals jullie kunnen zien, heb ik nog lang geen 101 doelen. Gelukkig heb ik wat hulp gehad van vriendin Lianne. Zij bedacht een stuk of 30 doelen waarvan ik er een aantal heb uitgekozen om toe te voegen. Niet alles, want sommige doelen heb ik vooraf al behaald (met stokjes leren eten, mooi jurk kopen) en andere vind ik helemaal niet leuk (zoals vooral veel kook-doelen) en het moet wel leuk blijven natuurlijk. Nu ben ik al over de helft van mijn doelen, het gaat me lukken voor de 1001 dagen om zijn!

Doel: groene bloemen haken

Een tijdje terug heb ik geprobeerd bloemetjes te haken voor mijn dochter. Dat was geen succes. Zelfs met het voorbeeld ernaast was het niet te herkennen als bloem.
Vorige week ben ik had ik met iemand afgesproken die dol is op groene bloemen. (lang verhaal) Speciaal daarvoor heb ik het weer geprobeerd en een paar uur later had ik een bloemetje! Inmiddels heb ik bloemetje twee af. Omdat dit wel iets nieuws is, en het zeker niet makkelijk gaat, vind ik dit wel een mooi doel. Om 10 verschillende bloemen te haken, wel allemaal met groen garen natuurlijk.





Een bewijs van mijn talent: beide bloemen komen van hetzelfde voorbeeld.

Bi-ba-brocolli (2)

Als ik een rups was geweest, dan was ik een stuk dichter bij mijn doel.

Doel behaald: haakkleurtjes sorteren

Hoe mutserig kun je zijn?

Zo mutserig dus:


Dit zijn alle kleurtjes Catania die ik heb/had. Naast het kleurtje staat het nummertje dat erbij hoort, zodat ik tenminste weet wat ik bestel. Ik heb namelijk al twee keer gehad dat ik een kleurtje bestelde dat toch anders was dan de kleur die ik thuis al had. Niet zo praktisch. Daarom een overzicht. Ik wil het eigenlijk verder designen, maar dat wordt dan weer een nieuw doel. Voor nu is het goed.

De paprikatest, deel 2 (wordt niet vervolgd)

We did it! Alledrie, nou ja, mijn dochter een stukje van een millimeter bij een millimeter, maar toch. We hebben allemaal wat paprika uit eigen tuin op en geen van allen buikpijn gekregen. Gedeelte van doel is dus geslaagd.

Hier nog herkenbaar als zijnde paprika

De paprikatest (deel 1, wordt vervolgd)

Vanavond kan ik weer een stukje dichter bij het einde van dit project komen: ik ga dan namelijk een paprika uit eigen tuin eten. Toen de paprika nog geen paprika was, kreeg hij al een plekje in een grote pot. Langzaamaan kwam er 1 lief bloemetje. En het bloemetje werd een paprika! Als het heel erg mis gaat, dat eindigt hierbij deze blog. Als het goed gaat, kom ik dat zeker trots vertellen.

Toch maar geen pilletje minder

Een tijdje terug schreef ik dat ik mijn medicijnen af wilde gaan bouwen. Dit kan alleen als je een stabiele ondergrond hebt, zonder heftige veranderingen. Het afbouwen van het eerste stukje ging best soepel, het viel mij eigenlijk wel mee.
Jammer genoeg speelt er sinds vorige week ineens heel veel op mijn werk, waardoor ik voel dat ik minder kan hebben. Ik heb daarom besloten voorlopig niet verder te gaan met afbouwen. Hopelijk heb ik snel duidelijkheid en weer stabiliteit, maar voorlopig durf ik het lot niet te tarten.

Omdat ik dit toch wel lastig vind, heb ik wel een afspraak gemaakt met de bedrijfsarts. Ik vind het wel heftig als ik niet verder kan gaan met afbouwen, om iets dat met mijn werk te maken heeft.

Wordt hopelijk binnenkort vervolgd, met een positievere wending.

*ping* reclame *ping*

Kaartjes sturen is leuk!

/einde reclame

Bi-ba-brocolli

Vanavond kwam een vriendin langs met een broccoli plantje. Heel klein en schattig. En blijkbaar gaat hij veel groter worden en komt er een broccoli uit, verstopt tussen heel veel blaadjes. Hij staat in de tuin, dus we gaan het zien. En proeven als het goed is.

Uitleg: op de fiets

Sommige doelen hebben misschien wat uitleg nodig. Mooi om te doen als ik verder weinig te vertellen heb.
Sinds 4 maanden werk ik op 6 km van mijn werk. Daarvoor zat ik altijd minimaal een half uur in de auto. Doordat ik regelmatig huisbezoeken heb in steden en dorpen een eind weg, kan ik niet altijd op de fiets. Gelukkig kan ik zelf mijn afspraken plannen, dus ik probeer regelmatig dagen in de buurt te werken, zodat ik op de fiets kan. Tot nu toe is het drie weken niet gelukt om op de fiets te gaan, 1 week kwam dit door het weer, alleen maar regen en twee weken moest ik op verre locaties zijn. En 25 km fietsen vind ik weer iets te ver.
We gaan nu het goede weer in en dat fietst heerlijk!

Kom, kommer, kwamst

Het tweede eetexperiment is gelukt. Gisteren heb ik een komkommer op uit eigen tuin en geen buikpijn gekregen. Wel een beetje pijnlijke vinger (was vergeten dat er prikkeltjes op zaten), maar dat stond niet bij mijn doelen. Geslaagd dus. Nog vier te gaan. De paprika's krijgen inmiddels bloemetjes, dus ik hoop die dit jaar ook te kunnen eten. De overige drie groente/fruit soorten komen waarschijnlijk volgend jaar pas.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...

... nu ben ik schoonste in het land. Nou ja, bijna dan. Inmiddels twee keer in naar de schoonheidsspecialiste geweest en beide keren hier in het dorp (lokale economie stimuleren = goed). De eerste is aan het verbouwen en zit over een maand in een nieuwe ruimte, de tweede heeft ook een jonge dochter, maar werkt maar 1 dag in de twee weken als schoonheidsspecialiste. De eerste is bezig met vernieuwing terwijl de tweede vooral d'r handigheid wil houden. Over allebei ben ik tevreden en het is beide vlakbij huis. Handig! Er werkt nog een derde in de buurt, maar die is wat verder weg en een stuk duurder. Bij de eerste heb ik een nieuwe afspraak staan, aan het einde van de zomer, dit doel gaat goed!

Doel behaald: digitale adreslijst maken

Wat een werk! Maar iedereen die ik ken en kerstkaartjes e.d. stuur staat nu in mijn adresboek. Ik twijfel nog of ik meer mensen toe ga voegen, maar die namen en adressen weet ik vaak maar half (incidenteel contact) en dat ziet er niet zo netjes uit bij het overzicht. Nu moet ik nog wel uitzoeken hun ik nu handig adresstickers kan printen, maar dat is geen doel. Fjew.
Als het goed is, staat alles nu ook op mijn iphone, dat is handig, heb ik veel nummers bij de hand!

Gisteren ben ik naar de schoonheidsspecialiste geweest. Iemand waar ik nooit eerder ben geweest, hier in de buurt. Beviel prima, dus ik heb meteen een nieuwe afspraak gemaakt. Doel loopt dus.

Een pilletje erbij

Een pilletje erbij om mijn medicijnen af te bouwen? Inderdaad. De medicijnen die ik heb zijn wel in een kleinere dosis leverbaar, maar dan is het verschil te groot met de oorspronkelijke dosis en afbouw-bijwerkingen-technisch is dat niet handig. De afgelopen dagen heb ik dus een pil extra ingenomen, maar wel een lagere totale dosis.
Vanochtend even bij de huisarts geweest om dit te bespreken. Als de afbouwbijwerkingen helemaal over zijn, moet ik twee weken wachten, een afspraak maken en dan mag ik pas verder afbouwen. Rustig aan dus. *zen*

Doel behaald: inloggegevens spaarrekening

Het was een gedoe met wijzigingsformulieren, andere formulieren, niet-gewenste antwoorden en weer formulieren kopieën. Maar het is gelukt: mijn spaarrekening is opgeheven en de 17 euro en 24 cent die er opstond, is naar mijn betaal rekening gestort.

Inmiddels heb ik twee afspraken gemaakt bij de schoonheidsspecialiste. Eentje van bonnen die ik van collega's kreeg toen ik afscheid nam bij mijn vorige baan en eentje van mijn verjaardagsgeld. Daarna nog eentje van verjaardaggeld en dan ben ik drie keer geweest zonder dat het me (psychisch dan) iets heeft gekost. Extra leuk!

Een pilletje meer of minder

Een hele tijd terug ben ik met mijn medicijnen gestopt omdat de bijwerkingen echt niet leuk meer waren (ik viel in slaap tijdens het autorijden). Het afbouwen was een heel gedoe, met veel bijwerkingen, zoals duizeligheid, misselijkheid, evenwichtsproblemen en hoofdpijn. Daarna andere medicijnen opgebouwd omdat het zonder niet goed ging. Nu wil ik weer proberen ermee te stoppen. Om te weten of het gaat. Om een beetje een idee te krijgen van hoe mijn toekomst er uit gaat zien.
De huisarts gaf ook al meteen aan dat ik vooral rustig aan moet doen, dus langaam afbouwen. We hebben besloten eerst over te stappen van capsules op tabletten, omdat ik die in een kleinere dosis af kan bouwen. Morgenochtend de tabletten halen en de overstap gaan maken. Over twee weken weer naar de huisarts om te bespreken hoe het ging.

*iets mindere snik*

... Gelukkig kregen we een paar dagen later bericht waarin staat dat ik veel terug krijg, ongeveer 80% van wat m'n man moet betalen. Nog steeds veel geld, maar dit is te overzien. Alleen lastig dat ik niet weet wanneer 'mijn' geld komt en of dat wel is voordat 'hij' moet betalen.
Net dus even de belastingtelefoon gebeld. De opdracht om 'mijn' geld over te maken, is al gegeven op 20 mei, dus als het goed is, krijg ik dat binnenkort. Dat kan ik dat gebruiken om 'zijn' rekening te betalen. Lekker handig!
Hiervan krijgen we later weer wat terug, omdat ik de aangifte dus verkeerd had gedaan. Meteen maar een wijzigingsformulier voor 2010 aangevraagd. *iets over ezels en stenen*

*snik*

De belastingaangifte was natuurlijk gedaan en vandaag kreeg m'n man bericht, hij moet heel veel terugbetalen. Oeps. Eerst maar eens nagevraagd hoe die berekening in elkaar zat, maar dat bleek te kloppen. Een heleboel uitzoekwerk later ben ik erachter dat ik het maximum met het minimum terugbetalen heb verwisseld (misschien ben ik toch blond van mezelf). We hebben verder wat teveel ontvangen, doordat ik een maand dubbel salaris heb gehad en het is gebaseerd op vorig jaar. En toen konden we veel aankoopkosten van ons huis aftrekken en nu dus niet. En ja, de hypotheekadviseur heeft dat vorig jaar gezegd, maar daar heb ik nooit de voorlopige teruggave aangepast. *lekker slim*

Maar goed dat het vakantiegeld inmiddels is gestort...

Mjam, mjam (deel 1/6) (hoop ik)

Vanmiddag heb ik 4,5 mini-tomaatjes gegeten uit eigen tuin. Waarom 4,5 en geen 5 zul je je afvragen? Nou, die andere halve heeft mijn dochter op. Ik was al bang dat ze ze allemaal op wilde eten, want dan het ik vandaag niets te bloggen, maar het was niet lekker genoeg. Nog steeds geen buikpijn, dus ik ga er maar van uit dat het goed is gegaan. Nog 5 soorten te gaan. De komkommer en paprika groeien goed, maar zijn voorlopig niet rijp. Het vervolg gaat dus nog even duren.

Doel behaald: favorieten opschonen

Dat doe ik even. Dacht ik.

Wat een klus was dat. Grotendeels mijn eigen schuld, dat wel. Ik kwam allemaal leuke sites tegen waar ik dan toch weer rond wilde neuzen. Uiteindelijk heeft het me drie (gedeeltes van) avonden gekost, maar het ziet er nu weer helemaal netjes uit. Veel koppelingen bleken niet meer te werken, die zijn nu weg. De rest staat nu netjes bij elkaar, op een plek waar het terug te vinden is. Nu (of eigenlijk morgen) verder met de mailbox.

Een goede voorbereiding is het halve werk

Een nieuw doel! De afgelopen twee jaar had ik steeds komkommer, tomaatjes oid in de tuin staan. Dat wilde ik dit jaar weer. Voor mijn verjaardag heb ik dus van deze planten gevraagd. Gelukkig heb ik er ook een aantal gekregen en deze staan inmiddels in potten. Niet meer in de tuin, want daar wil ik vaste planten neerzetten.



Er staat nu komkommer (2x), tomaatjes (2x), rode paprika en gele paprika. Als dit nu allemaal goed gaat groeien, dan kan ik aan het einde van de zomer al drie soorten eetbare groenten afstrepen.

Doel behaald: telefoon kopen

Sjiek hoor, zo'n iphone. Als er bereik is, kan ik nu overal online zijn en twitteren. Vooral dat twitteren vind ik grappig. Verder doe ik er niet veel mee, maar ik kan langer dan 5 minuten bellen. Missie geslaagd dus.

Taart en Pillen

Vandaag de verjaardag van m'n man en mijzelf gevierd. Daarvoor een appeltaart gebakken (stond al op het lijstje) en twee kwarktaarten. Omdat de kwartaarten nogal op elkaar leken (aardbei en citroen), tel ik die als 1. Dus na de caketaart en de appeltaart heb ik er nu drie. Nog zeven te gaan.

Morgen naar de huisarts, dan ga ik een afspraak maken om het afbouwen van mijn medicijnen te bespreken. Heftige stap, maar ik wil weten of ik zonder kan.

Nu naar bed, het was een lange dag.

Revanche!

Tromgeroffel...

Nog meer tromgeroffel...

De derde tas is wel gelukt!

Applaus!!!





Bedankt voor de aandacht.

Tring... tring... tring!!!

De telefoon die ik heb, gaat nu een jaar of 5 mee. En eigenlijk wilde ik geen nieuwe kopen, want hij doet het nog. Al kan ik er hooguit 5 minuten mee bellen en moet hij elke nacht aan de oplader, ook als ik niet bel en kunnen er maar 5 sms'jes in de inbox. Het is toch mijn telefoon. *zwijmel* Maar ja, een telefoon die werkt, is ook wel praktisch.

Nu boeien functies op een telefoon me vrij weinig, maar mijn man is precies het tegenover gestelde. Hij heeft een iphone en wil graag een nieuwe versie, maar het abonnement duurt nog een jaar. Ik vind het wel grappig om overal te kunnen twitteren, maar zo'n telefoon veel te duur. En ik ben bang dat ik hem snel kapot maak. Nu hebben we dus de oplossing: ik krijg de telefoon van m'n man en hij koopt degene (nieuwere versie) die bij het abonnement hoort. Hebben we allebei wat nieuws. Soms heb ik wel een ingeving...

Inmiddels is hij besteld, als het goed is, wordt hij vrijdag geleverd. Wie weet kan ik dan makkelijker foto's hier plaatsen. Doel bijna behaald dus (makkelijk doel).

Taart Twee

Soms gaat iets wel meteen goed, hier is mijn tweede taart!

Correctie: doel niet behaald?

Een tijdje terug schreef ik dat het me was gelukt om rechtshandig te haken. Ik dacht ook dat het best goed ging. Met als bewijs een etui en een rondje. Helaas bleef het niet goed gaan. Mijn dochter is helemaal gek op tasjes. Die sjouwt ze overal mee naartoe.

Dus ik wilde, als goede moeder, een tasje haken. Geel met groen, lekker vrolijk voor het voorjaar. Het idee was een tas die van boven wat breder zou worden en van onder wat smaller, een beetje zoiets als een strandtas. Bovenaan twee hengels en dan klaar!

Nou ja. Het werd dus geen tas, maar voor hoedje kan het prima door!



Dus het volgende project. Weer een tas, maar dan simpeler. Een lange lap en die dan dubbelvouwen. Simpel toch? Nou, niet dus. Zie hier het resultaat:


Poging 3 is nu bezig. Deze keer met granny squares die ik aan elkaar maak. Ik beloof niet dat het uiteindelijk op een tas gaat lijken. Volgens dochter gaat het een broek worden. Wie weet heeft ze gelijk...

Alle kleine beetjes helpen

Even wat kleine updates tussendoor

Doel 3: hardlopen
Helaas ga ik dit niet redden. Door de valpartij van mijn fiets heb ik anderhalve week niet gelopen. Inmiddels merk ik goed dat het hooikoortsseizoen is gestart, dus mijn tempo zal voorlopig niet omhoog gaan. Komende winter ga ik het weer proberen. Tussendoor maar wat vaker gaan zwemmen.

Doel 10: post-hbo diploma halen
De opleiding die ik wilde gaan volgen, is inmiddels gestart en ik heb van mijn werkgever nog geen antwoord gekregen op de vraag of ik deze mag gaan volgen. Nu instromen gaat niet meer en de komende weken krijg ik zeker geen antwoord. Daarna heb ik wel een gesprek hierover. Omdat er de komende tijd geen vorderingen zijn te verwachten, gaat dit doel weer op zwart.

Doel 26: inloggegevens spaarrekening opvragen
Dit blijkt behoorlijk ingewikkeld te zijn. Post wordt steeds naar mijn oude adres gestuurd en een adreswijziging is al drie keer mislukt. Daarom een handgeschreven brief gestuurd om mijn rekening op te zeggen. Dan blijken ze ineens wel post te kunnen sturen naar mijn nieuwe adres! Inmiddels formulieren uitgeprint en zowel de adreswijzingen en de opzegging verstuurd, benieuwd of het aankomt. Als deze rekening is opgeheven, ga ik verder met het openen van een biologisch, rechtsdraaiend, macrobiotisch, milieuvriendelijke rekening

Doel 33: mijn leefomgeving verbeteren
Ook over de tweede voorlichtingsavond heb ik een uitgebreid verhaal gestuurd naar de gemeente. Eigenlijk wil ik dat ze het complete beleid mbt burgerparticipatie veranderen. Dat zullen ze vast niet doen, maar niet geschoten is altijd mis. Grappig is dat ik vanochtend de wethouder tegenkwam die de locatie van de nieuwe weg stond te bekijken (ja wethouder, er zijn nog twee opties, maar net als velen geloof ik dat de beslissing al is genomen).

Doel 35: email opruimen en beantwoorden
Wat. Een. Werk. Ben al een paar uur bezig geweest, maar voorlopig niet klaar. Wel vier ontzettend achterstallige mails beantwoord en daar al twee leuke reacties op gekregen. Dat motiveert wel, op naar de vier andere mailtjes waar ik echt op moet (wil!) reageren.

Doel 36: favorieten opschonen en herindelen
Het enige wat ik heb gedaan is een mapje maken voor de 101 doelen blogs die ik wil volgen, omdat ik ze nooit terug kan vinden. Beter iets, dan niets!

Lachen naar het vogeltje

Het klinkt zo leuk, fotoalbums maken, maar het is altijd meer werk dan je vooraf verwacht. M'n man zou gaan sporten, dus ik had het huis alleen. Lekker rustig op zolder foto's zoeken, sorteren, bewerken en dan bij elkaar op volgorde in een bestandje zetten. Als dat allemaal gedaan is, kan ik beginnen met het daadwerkelijke album.
Helaas pindakaas, inmiddels ben ik 5 keer naar beneden geweest voor een wakkere peuter (knuffel op de grond, vragen of papa al gegeten heeft, of ze een boekje mag lezen en meer smoezen) en twee keer voor de deurbel. De eerste keer voor iemand van de buurtvereniging. Meteen maar aangeboden om te helpen bij de organisatie van de barbecue (doel 33) en de tweede keer voor een aardige mevrouw van de hartstichting. Anderhalf uur verder en ik heb al vier foto's bewerkt. In dit tempo ben ik rond 2046 klaar met dit album.

Organiseren is een vak...

Mijn vak... in theorie dan. In de praktijk gedeeltelijk ook wel. Op mijn werk heb ik best redelijk overzicht en krijg ik wel wat voor elkaar. Thuis is het soms wat lastiger. De administratie houd ik inmiddels wel redelijk bij, maar ik merk (schaam, schaam) dat ik regelmatig lang wacht met het beantwoorden van mailtjes en dat het daardoor soms niet een meer nodig is. Een goed begin lijkt het me om alles uit te zoeken en zoveel mogelijk te verwijderen. Net FlyLady; gewoon declutteren. Als je het niet gebruikt: weg ermee! Volgens diezelfde geniale FlyLady duurt het zo'n drie weken voordat iets nieuws routine is geworden. Dus ga ik een maand lang elke dag alle binnenkomende mailtjes meteen beantwoorden. Of althans proberen te beantwoorden. Daarover lezen jullie later vast meer, eerst puinruimen.

O ja, die 5 km in 30 minuten gaat niet lukken. Afgelopen donderdag ben ik tegen een paaltje opgefietst (veel te grote hema doos aan m'n stuur) en heb ik kennisgemaakt met de prachtige tegels van ons dorp. Gevolg: mooie blauwe plekken (nee, geen foto's) en last van mijn enkel. Wandelen gaat wel weer goed, maar rennen durf ik nog niet. Combineer dat met opkomende hooikoorts (snif, snif) en je raad al dat mijn temp voorlopig niet omhoog gaat. Gelukkig heb ik nog heel wat dagen over.

Een betere buurt begint bij jezelf

Het is wel een mooi doel, proberen om je woonomgeving te verbeteren. Dat ga ik dus doen. Ik ben er al eerder mee begonnen, maar het is wel goed het zo te formuleren, dan ben ik er actiever mee bezig.
Sinds een half jaartje zit ik in een burgerwerkgroepje van de gemeente. Daarbij kijken we naar de dienstverlening en geven we aan hoe die verbeterd kan worden. Echt iets voor mij! Ik kan lekker miepen over van alles en ze zijn er nog blij mee ook!

Afgelopen maandag was ik op een voorlichtingsavond van de gemeente. Over de beslissing die genomen gaat worden zal ik het niet hebben, maar de manier waarop het werd verteld, niet echt handig. Zacht uitgedrukt. Daarom heb ik de vrijheid genomen mijn 'contactpersoon' bij de gemeente een flink verhaal te sturen over hoe ik het ervaren heb. En ik geloof dat ze er nog blij mee was ook, mooi he?

Vanavond was er weer zo'n avond. Het ging nu heel anders, beslissingen waar ik het zelf niet mee eens ben, maar de manier van communiceren was gedeeltelijk anders en beter. Dat ga ik morgen naar de gemeente mailen. Nu eerst naar bed. Slapen is ook goed (kan ik nog wel een doel van maken, lig vaak te laat in bed).

Zucht, hijg, strompel, uitwring

33.05 is niet binnen het half uur he?
Ik loop wel vaker, maar dat weet ik nooit hoever. Nu dus wat uitgerekend en het eindresultaat is dat ik 5 km heb gelopen door wind, regen, boze ganzen en zonder zicht (natte bril), maar ik kan mezelf nu wel uitwringen. En er hoeft maar ruim 3 minuten vanaf. Moet te doen zijn.

Nu douchen...

Doel behaald: rechtshandig haken

Natuurlijk is het niet bepaald objectief, maar ik vind dat mijn project best ok is geworden. Het is herkenbaar als etui en kan zo gebruikt worden. Ik heb verschillende soorten steken gebruikt en de lapjes aan elkaar vastgemaakt. Het haken bevalt me goed, dus ik ga er zeker verder mee. Misschien lees je hier meer, anders hoor je er vast op een andere plek wat over.

Het bewijs:

Doel behaald: bloeddonor worden?

Voor degenen die geen donor zijn, zal ik kort vertellen hoe mijn afspraak vandaag is gegaan.
Het begon met wachten bij de balie. Niet zo vreemd. De mevrouw achter de balie ging zichzelf voorstellen toen ze zag dat ik nieuw was. Aardig hoor, maar ik was niet van plan de naam van de receptioniste te onthouden. Ik kreeg weer 2 A4tjes met vragen, voor een groot deel dezelfde die ik al had beantwoord op internet en aan de telefoon. Maar goed, het is mijn werk om vaak te herhalen, dus ik vul het nog wel eens in.

Met dat lijstje mocht ik naar de arts. Een grote, brede meneer die heel netjes eerst het bloed van de vorige patiënt verwijderde voordat ik aan de beurt was. Een paar dingen op het lijstje noteerde hij met code op de achterkant en hij zocht keurig op welke vragen bij die codes (stonden op de voorkant ook) hoorden. Ging over een medische ingreep en mijn medicijnen. Dat was beide geen probleem.
Verder kreeg ik een prik in mijn vinger (detail: anderhalf uur later kwam er nog bloed uit) om het ijzer gehalte te bepalen. Dat was 8nogwat. Schijnt goed te zijn. Daarna mijn bloeddruk. 140/80 (?) Ook goed in ieder geval.

Ik mocht mee voor een proefbuisje bloed. In de bloedprikhal was een grote cirkel van ligstoelen waar, als in een fabriek-met-lopende-band, geprikt werd. Het zag er wel vredig uit, kopje koffie erbij en doneren maar. Ik zag mezelf daar al liggen.
Er kwam een verpleegster met stickers (je krijgt een persoonlijk streepjescode stickervel). Ze zou een paar kleine proefbuisjes afnemen en daarna kreeg ik binnen twee weken en echte oproep thuis, voor een hele donatie. De verpleegster klopte wat op mijn aders, toen aan de andere kant, en weer terug. Band om mijn arm, nog eens kloppen. Vragen of er vaker bloed is geprikt.
Een jaar of drie geleden inderdaad. Dat ging in 1 keer goed bij de 2e verpleegkundige die kwam kijken. Bloedbankverpleegkundige twee kwam erbij, ook voelen en kloppen. Conclusie: mijn vaten zitten te diep. Ik heb ze wel (lijkt me dan), maar ze kunnen er niet bij.
Vandaag zou het wel gaan, omdat het ging om kleine buisjes, maar een echte donatie gaat met een grotere naald. Dat gaat dus niet.

Daar lag ik dan. Dat was mijn carrière als bloeddonor. Wordt niet vervolgd.

Een half stokje is geen stokje, veel stokjes is een rondje

Rara, wat bedoel ik daarmee? Ervaren haaksters snappen het vast. Ik heb weer wat vorderingen gemaakt. Gisteravond heb ik mezelf het halve stokje en het hele stokje geleerd. Het hele stokje heb ik flink zitten oefenen en ik kan nu een rondje maken:





Verder ben ik gisteren in de keuken bezig geweest. Officieel is het een cake, maar ik vind dat het best voor taart door kan gaan, nog maar 9! Of eigenlijk 9,5, want de helft van deze is door mijn dochter gemaakt. Valt het op dat ze graag meehelpt in de keuken?


Morgen een gesprek met een arts om bloeddonor te worden!

Whahoe, ik kan (een beetje!) haken

Ok, ok, ik geef het toe. Verder dan losse, vaste en halve vaste kom ik niet. Maar... ik ben al wel een eindje op weg met de etui die ik aan het maken ben. Nu nog leren rondjes te maken en dan nog een paar uurtjes aan de slag en het kan in elkaar. En een rits kopen, ook wel handig. Het is zeker niet perfect, maar voor een linkshandig persoon die met rechts haakt, vind ik het best toonbaar.

Doel behaald: administratie 2009 en 2010

Joepie! Voor mij eindigt de administratie van een jaar met de belastingaangifte. Vorig jaar was dat erg lastig, toen moest ik het kopen van een huis meerekenen. Gelukkig heeft de hypotheekadviseur toen meegekeken. Over 2009 heb ik het weer zelf ingevuld. Eerder kon niet, want ik had nog geen jaaropgaaf van mijn nieuwe werkgever. Het inloggen op het salarissysteem werkt nog steeds niet, maar iemand van hrm heeft mij de jaaropgaaf gemaild. Zo kon ik het toch afronden.
Fijn gevoel zo, iets dat klaar is.

Kun je haken, haak dan mee!

Als kind kon ik een beetje haken, niks ingewikkeld, maar ik vond het wel leuk om te doen. Omdat het goed is soms wat nieuws te leren, besloot ik hier weer mee aan de slag te gaan. Op internet, vooral op youtube staan handige filmpjes. Het lastige vind ik alleen dat verreweg de meeste filmpjes zijn gemaakt voor rechtshandige haaksters. En ik ben links. Nu kan ik natuurlijk alles omdraaien, maar praktisch is dat niet met mijn niet zo'n goede oog-handcoordinatie.
De oplossing: leren haken met rechts, helemaal nieuw. Met dank aan het boek 'The Happy Hooker' heb ik nu de eerste steken onder de knie. De losse, de vaste en de halve vaste. Mooi minderen kan ik dankzij Marianne. Lelijk minderen nog niet, maar dat hoef ik dan ook niet te leren.

Behalve vanuit een boek heb ik ook de kunst afgekeken tijdens een haakmeeting van allemaal haakverslaafden. Gezellig en ik heb veel geleerd een ook wat verschillende soorten draad gevoeld.

Wat bewijsmateriaal, zodat je kunt zien dat ik echt bezig ben:

Ordenen is het halve werk

Sinds twee jaar houd ik de administratie bij ons thuis bij. Behoorlijk nauwkeurig, al zeg ik het zelf. Alles wat wordt uitgegeven (behalve ons 'zakgeld', dat is vrij te besteden) houd ik bij. Per maand kan ik dus terugzoeken hoeveel we hebben besteed aan bijvoorbeeld voeding of de huisdieren.
Een jaar eindigt voor mij bij de jaarlijkse belastingaangifte. Omdat we daarin vorig jaar de aankoop van ons huis mee moesten nemen, heb ik dat toen samen gedaan met de hypotheek adviseur. Op zich is het niet heel moeilijk, dus dit jaar wil ik het zelf doen (over 2009 dus). Daarvoor vind ik het nodig dat alles vanuit 2009 verwerkt is in excel. Dat is inmiddels gebeurd. Het enige wat ik mis om de aangifte te kunnen doen is de loonstrook van mijn tweede baan die ik had in 2009. Het schijnt erg moeilijk te zijn om mij de goede inloggegeevens te sturen, zodat ik op kan zoeken welke bedragen overal bij horen. Inmiddels ben ik bezig met poging twee om de goede informatie te krijgen. Wordt vervolgd dus, maar ik wilde vast laten weten dat ik zeker bezig ben met dit doel.

Een ander doel was het opbergen van de tekeningen en certificaten e.d. van Anna. Vorige week heb ik hier vier mooie mappen voor gekocht bij de hema. Vooral met roze natuurlijk. In elke map zitten 20 insteekhoesjes waar ik alles keurig in op kan bergen. Alles van de afgelopen 3,5 jaar zit er nu in. Doel behaald dus.

Bloedafspraak

Gistermiddag werd ik gebeld terwijl er twee peuters om m'n benen hingen. Iemand van de bloedbank om een afspraak te maken voor een keuring. Binnen een week nadat ik de bevestiging van aanmelding heb gekregen, best snel.
Eerst werden weer de bekende vragen gesteld, of ik in buiten Europa ben geweest, een tatoeage heb laten zetten, geopereerd ben, ziektes heb, niet zwanger ben, alles voor de zekerheid zodat ik niet voor niks kom.
De mevrouw die belde was hoogst verbaasd dat ik wist waar de afnamelocatie zit. Knap van me! We hebben nu een afspraak gemaakt voor over anderhalve week. Dan heb ik een gesprek van een half uur met een arts. Die gaat dan ook beoordelen of ik geschikt ben. Daarna geloof ik test prikken en dan pas voor het echt. Wat een procedure... Maar wel een doel in wording dus.

Yes, there will be blood?

Vandaag kreeg ik post, van de bloedbank! In de envelop zaten een briefje en een folder. Op het briefje stond dat er binnenkort telefonisch contact met me opgenomen wordt om een afspraak te maken voor een keuring. Dat wacht ik nu dus af.
In de folder stond dat je na de goedkeuring een oproep kunt krijgen. Er wordt dan van je verwacht dat je zelf binnen twee weken tijdens de openingstijden naar de bloedbank gaat om te doneren. Handig! Dan kan ik dus zelf kiezen welke dag ik ga, of welke tijd. Nu heb ik het geluk dat ik vlak bij de lokale bloedbank werk, dus dan kan ik wel even gaan tijdens de lunchpauze. Meteen mijn wandeling gehad.

Bloederige boel?

Dit was wel een makkelijke actie, mezelf aanmelden om bloeddonor te worden. Het aanmelden ging online. Nu een paar dagen wachten voor een oproep en dan word ik gekeurd. Wie weet mag het wel niet. Al heb ik geen reden om te verwachten dat het niet zou kunnen. Maar je weet nooit natuurlijk.
De bloedbank is vlak bij mijn werk, handig! Kan ik tijdens mijn lunchpauze gaan doneren. Is weer eens wat anders dan een lunchwandeling.

Sparen is leuk!

Jammer alleen dat de spaarrekening leeg is. En dat ik niet meer in kan loggen omdat er van alles veranderd is. Daarom heb ik dat als doel genomen. Voor het geval ik ooit geld op de spaarrekening kan zetten, dat het dan wel kan. Het was een heleboel gezoek en inloggen en oude codes en mailtjes en verkeerd overgetypte plaatjes, maar het gaat de goede kant op.
Als het goed gaat, krijg ik over een paar dagen een nieuwe code thuis. Alleen weet ik niet welk huis. Vorig jaar heb ik geprobeerd mijn adres te wijzigen, maar dat ging toen moeizaam. Wie weet krijgt de nieuwe bewoner van onze oude flat dus over een paar dagen post. Gelukkig maar dat er daar niet genoeg in staat om die 18,45 euro van de spaarrekening te halen.

Doel in werking dus.

Doel behaald: fietstas kopen

Niet helemaal alleen, maar het is wel gebeurd. De fietstas heb ik gekregen van een ontzettend lief iemand. Zelf heb ik er een bagagedragerverlenger bijgekocht. En die vanavond op mijn fiets geschroefd. Wat een toestand! De vijfde poging bleef redelijk goed zitten. Stevig genoeg hopelijk. Als hij een stukje opschuift, is het niet erg. Detail is dat ik 34 onderdelen over heb. Of eigenlijk 35, want ergens in de schuur ligt nog een schroefje. Het lijkt erger dan het is: twee schroefje hebben eigenlijk wel een bestemming: de achterlamp. Daar heb ik de schoefjes voor gebruikt die er al op zaten.

Maar: doel behaald. Als de boel instort, horen jullie het wel.

Je bent nooit te oud om te leren

Afgelopen week kreeg ik de vraag waar mijn doel om een post-hbo diploma te halen vandaan kwam. Aangezien ik vandaag met dit doel begonnen ben, zal ik het uitleggen. Een paar maanden geleden ben ik met een nieuwe baan gestart. Sinds 2 weken op een andere locatie dan waar ik begon. Een gedeelte van mijn werk is bekend, een ander gedeelte is vrij nieuw. En om dat laatste gaat het. Er valt op dat terrein veel te leren en er is een opleiding die daar bij past.
Vanochtend heb ik bij mijn manager een aanvraag ingediend om deze opleiding vergoed te krijgen. Als dat lukt, begin ik hopelijk in april al! Ik heb maar een jaarcontract, dus het is afwachten of het gaat lukken, maar niet geschoten is altijd mis. En anders probeer ik het volgend jaar weer, dat is alsnog binnen de 1001 dagen tenslotte.

Het openen van leuke topics

Voor een buitenstaander klinkt het vast als een vreemd doel, maar het zijn mijn doelen, dus ik vond dat ik het er best bij kon zetten. :)
Op een forum waar ik regelmatig kom, wordt heel wat met elkaar meegeleefd. Soms wordt het positieve vergeten en dat vind ik jammer. Een tijdje terug kreeg ik ontzettend veel leuke, lieve, positieve, enthousiaste reacties toen ik het 'gewenste updates' topic opende. Er staan meestal kleine zinnetjes in, maar veel mensen zijn er heel blij mee. Ik ook, door stukjes die 'voor' mij geschreven zijn, maar ook door het schrijven van stukjes voor anderen.
Door deze ervaring besloot ik dat het goed is om vaker met zoiets te komen. Iets dat laat zien dat het geen los gebeuren is, maar dat het een internetplek is waar je steun kunt krijgen (sorry Bea) en met elkaar meeleest.

Het eerste topic is geopend, dat gaat over het sturen van Valentijnskaartjes aan elkaar. Inmiddels heb ik er zo'n 200 doorgestuurd, dus ik kan wel zeggen dat het een succes is!

Doel behaald: Quest opgezegd

De Quest. Een erg leuk tijdschrift dat ik praktisch van voor naar achter lees. De colofon niet, die is saai. Verder bijna alles dus. En aangezien we een abonnement hadden op de gewone, de specials en de geschiedenis viel er regelmatig iets in de bus. Zo regelmatig, dat er nog 12 ongelezen op me liggen te wachten. De gewone loopt in mei af, de anderen iets later. Als ik bijgelezen ben, neem ik een nieuw abonnement. Nu is het even niet bij te houden.

Het maken van een blog

Je zou denken: da's zo gedaan. Een blogje aanmaken, geen probleem dus. Nou voor mij niet.

Het was een avond werk, maar ik geloof dat het nu redelijk te volgen is. Signaleer je problemen, meldt het gerust! Ik kan alleen niet beloven dat ik er iets mee doe. :)

Dat is dus mijn eerste doel behaald, doel 2. De blog is online. Nu nog bijhouden. ;)

We zijn begonnen!

Vorige week al begonnen met het lijstje (doel 1), dat is nog een flinke klus. Er is zoveel om te doen. Soms nuttig, soms niet. Soms moeilijk, soms makkelijk. Soms alleen, soms samen met anderen. Mijn lijstje is voorlopig niet af. Dat is niet erg, beginnen kan ik al wel!